Z serii podróże małe i duże ;)

Lubicie stare zamki? ruiny malowniczo rysujące się na horyzoncie ? Takie  z zakamarkami , po których można sobie połazić z latarką , z bardzo ciekawą historią i etatowym straszakiem w postaci Białej Damy :) 

Bo ja bardzo lubię ! 

I dla tego dzisiaj chciałam zabrać Was do jednego z moich ulubionych miejsc czyli do zamku Krzyżtopór .   Gotowe na wycieczkę ? No to ruszamy :):)

Zamek Krzyżtopór znajduje się w województwie świętokrzyskim,a dokładnie w malutkiej miejscowości Ujazd. Zamek został zbudowany w XVII wieku przez Krzysztofa Ossolińskiego . I był jedną z najwspanialszych i największych rezydencji w Europie tamtych czasów , o jego przepychu krążą legendy .Niektóre podania mówią np . o tym , ze jedna z sal balowych miała szklany strop i z dołu można było podziwiać pływające egzotyczne rybki :)

Nad bramą wdać symbole krzyża i topora od ,których powstała nazwa zamku .

Krzysztof Ossolinski interesował się między innymi okultyzmem i przypuszcza się , że właśnie  z tego powodu zamek został postawiony na źródle oraz miał 4 baszty - tyle ile pór roku, 12 sal - miesiące , 52 komnaty- tygodnie i 366 okien , z których jedno było odsłaniane w latach przestępnych.

Tajemnicze źródełko

Zamek został zniszczony podczas Potopu szwedzkiego , a potem stopniowo coraz bardziej popadał w ruinę .

Jeszcze do niedawna można było na jego dziedzińcu palić ogniska , a podczas zwiedzania natknąć się na szklane, aluminiowe , a także gumowe dowody obcowania  nie tylko z historią ;)  Ale od czego jest Ciocia Unia i  płynące od niej pieniążki.Tym razem akurat wydane w bardzo dobry sposób, ruiny zostały zabezpieczone , częściowo zrekonstruowane , wytyczono kilka tras zwiedzania , podświetlono co bardziej karkołomne piwniczne korytarze . No super jest :)

Dziedziniec.

Trochę zakamarków :)

I wracamy na dziedziniec :)

A to już wieża pod, którą znajduje się źródełko.

I widok zamku z tyłu , dopiero z tej perspektywy widać jaki jest ogromny .

I dowód na to ,że i ja tam w ostatnią niedzielę  byłam,  co prawda nie piłam niczego ...ale i tak było fajnie ;):)

Na zdjęciu  w założeniu miałam mieć uroczy uśmiech , a wyszło jak bym chciała fotografa pogryźć ;):)

Gratuluję wytrwałym , którzy dobrnęli do końca :)

 Pozdrawiam Ewa

Wiosenny spacerek i jajcarski akcent ;)

Wcięło mnie na kilka dni , a to za sprawą tego ,że mój komputer wziął się i zepsuł , zupełnie znienacka odmówił posłuszeństwa i przestał się włączać ... Ale nic to , "mała" naprawa - wymiana dysku na nowy i laptopik śmiga jak nóweczka ;):)

A ja nadrabiam zaległości na Waszych i na swoim blogu :)

Na początek zapraszam Was na wiosenny spacer po parku:) Niedaleko domu moich rodziców jest podworski park założony przez Ród Lubomirskich. W dzieciństwie spędzałam w nim wiele czasu , chodziło się tam na niedzielne spacery z rodzicami, potem z koleżankami "na kwiatki" , szczególnie wiosną konkurowałyśmy ze sobą ,która ma lepsze miejsce na fiołki ;) :) Jak się znalazło jakieś fajne to trzymało się je w tajemnicy i strzegło ;) Zabawom w parku towarzyszyły oczywiście opowieści niesamowite ;) jak  na przykład o tajemniczej górce i lochach prowadzących do odległego o 30 km Sandomierza ;)

Zapraszam więc na spacerek po "moim " parku :)

W tej chwili wygląda obłędnie bo jest wyścielony dywanem z zawilców  .

Tajemnicza górka , która z czasem mocno straciła na tajemniczości ;) Jest usypana na pamiątkę ocalenia z rzezi Galicyjskiej.

Aleja dębowa 

Dworek myśliwski , a właściwie to co z niego zostało  po latach użytkowania przez PGR...

W pięknym marcowym słońcu :)

 Powozownia i oficyna .

Jeśli ktoś  z Was będzie w Stalowej Woli  to zapraszam do odwiedzenia charzewickiego parku , mogę robić za przewodnika :):)

A teraz czas na świąteczny akcent, co prawda jeszcze nie tegoroczny twór , ale jeszcze niepublikowany  więc pokażę :)

Wielkie jajo ozdobione serwetką i zapakowane w koszyk z papierowej wikliny . Tworek zeszłoroczny - był prezentem świątecznym :)

Zaległości mam jeszcze mnóstwo , ale to już innym razem :)

"Moje" miejsca .

Jak już pisałam uwielbiam podróże i zwiedzanie ciekawych miejsc ,mam to szczęście  że moją pasję mam z kim dzielić :) 

Jest kilka miejsc , w które uwielbiam wracać i które urzekają mnie za każdym razem kiedy je odwiedzam .  Chciałam Wam dzisiaj pokazać zdjęcia z parku zamkowego w Łańcucie i może zachęcić do odwiedzenia tego unikatowego miejsca :)

Ja mam do Łańcuta niedaleko i byłam tam wielokrotnie, a ostatnio w ramach odstresowywania po trudnych dniach w pracy zabrał mnie tam mój Krzysiek :) 

Zamek w Łańcucie robi ogromne wrażenie , jest to  jedna z najpiękniejszych rezydencji arystokratycznych w Polsce , swoją historią sięga średniowiecza. Był w rękach tak sławnych i znaczących rodów jak Lubomirscy i Potoccy. Przechodził czasy świetności i lekkiego podupadania , dziś odrestaurowany zachwyca zarówno pięknymi wnętrzami jak i parkiem .Godne uwagi są także zabytkowa Powozownia i Maneż , a także cudowna storczykarnia .

Tak więc zapraszam do oglądania zdjęć :)

Zamek od frontu, drewniane domki kryją  na czas zimy piękne  rzeźbione orły .

Widok z boku

I na fosę 

Obrośnięta bluszczem ściana ogrodu zimowego.

I romantyczny zakątek z odremontowaną chyba basztą . Na zdjęciu nie widać ani ,że baszta ani , że odremontowana ...musicie mi uwierzyć na słowo albo pojechać i sprawdzić ;)

 A tu już alejki parkowe , można sobie urządzić całkiem długi spacerek :)

Jeśli miałybyście ochotę poczytać sobie więcej o historii Łańcuta i pooglądać cudne przedwojenne  zdjęcia Zamku to wejdźcie na tę stronę http://www.zamek-lancut.pl/pl/

To tyle o Łańcucie :)

A teraz malutka migawka z mojego ukochanego miasta Sandomierza :) Sandomierz  pomimo , że w innym województwie ale mam w odległości niecałych 30 km czyli po sąsiedzku :)  

Nie znam osoby , która była by w Sandomierzu i się w tym mieście nie zakochała ...no nie da się po prostu ;)

Ostatnio stało się o Sandomierzu głośno za sprawą Ojca Mateusza :)

Dla mnie jest to miasto o wiele bardziej klimatyczne niż Kazimierz nad Wisłą i zawsze mnie zastanawiało czemu to Kazimierz,a nie Sandomierz cieszy się taką sławą . Pewnie dla tego , że jest bliżej Lublina i Warszawy ;).

Na zachętę dla tych ,którzy tam nie byli nocne zdjęcia Katedry Sandomierskiej  popełnione podczas noworocznego spacerku :)

Mam nadzieję , że udało mi się zachęcić Was do odwiedzenia tych pięknych miejsc :) może nie zaraz ale kiedyś tam w bliższej lub dalszej  przyszłości :)

Pozdrawiam Ewa

Koralikowy komplet i dalsza cześć relacji z wakacji :)

Najpierw pokażę koralikowy komplet szydełkowy , jak kiedyś pisałam "naumiałam" się dziergać wężyki z koralików i mnie wciągnęło :)

A ostatnio nadarzyła  się okazja  do dziergania , bo zostałam poproszona przez pewną panią o wykonanie naszyjnika i bransoletki w kolorze błękitnym z akcentem :)

Komplet już trafił do rzeczonej pani ale docelowo podobno ma zamieszkać w Australii ...międzynarodową karierę robię ;);)

 

Naszyjnik prosty , do bransoletki dodałam kuleczkę koralikową.

 

Kuleczka jako , ze to moja pierwsza wykonana z koralików nie wyszła do końca tak jak powinna więc niedoskonałości zakryłam :)

 

A teraz druga część relacji z wyjazdu wakacyjnego :)
Wiem , wiem pięć dni wakacji a ja relację zdaję aż w dwóch postach ...
Ale obiecuję trzeciego nie będzie ;)

W drodze powrotnej z Zakopanego zaplanowaliśmy sobie zwiedzenie zamku w Nowym Wiśniczu , jest to jeden z najcenniejszych w Polsce zabytków wczesnobarokowej  architektury rezydencyjno -obronnej. Wzniesiony w XIV wieku przez Kmitów później przeszedł w ręce Lubomirskich. Bywały na nim wielkie osobistości  , często odwiedzała to miejsce królowa Bona .

Po wojnie bardzo zdewastowany został odrestaurowany i obecnie można go zwiedzać . Ciekawostką jest to , że zamek posiada cztery zupełnie inne baszty i z każdej strony wygląda inaczej .

 

Brama wjazdowa .

 

Widok na zamek.

Mury obronne.

 

 

Drugim odwiedzonym przez nas zamkiem był zamek w Dębnie, to już był zupełny spontan :) zobaczyliśmy przy drodze tablicę informującą o zamku i postanowiliśmy sprawdzić  co się za tą tablicą kryje ;)

 

Zamek w Dębnie został wzniesiony w XV wieku przez kanclerza wielkiego koronnego krakowskiego Jakuba z Dębna , później zmieniał właścicieli , a zamieszkały był jeszcze w czasie dwudziestolecia międzywojennego.

Obecnie mieści się tam ekspozycja wyposażenia wnętrz . eksponaty pochodzą ze zbiorów  Sanguszków . 

Z oryginalnego wyposażenia zamku nie zachowało się praktycznie nic poza kilkoma potłuczonymi kaflami i rozbitym fortepianem . dzieła zniszczenia dopełniali tak zwani szabrownicy i poszukiwacze skarbów .

 

Kilka zdjęć na zachętę :)

 

 

 

 

 

 

I tak dotarliśmy do końca :)

Nie wiem jak Wy ale ja szukam skutecznego sposobu na wywołanie deszczu. Jest tak sucho ,że część roślin  pomimo , że podlewanych wyschła mi na wiór  i teraz  ogród wygląda po prostu opłakanie .

 Może jakieś tańce albo co ...? ;)

Gdyby któraś z Was miała jakiś wypróbowany sposób to proszę się podzielić :)

 

 

 



 

Spod samiuśkich Tater :)

Ostatnie kilka dni tak jak zapowiadałam spędziłam w Zakopanem.

I tak jak obiecałam przyszedł czas na post miłosny ;)

Góry kocham miłością wielką i to zarówno te niższe - Bieszczady jak i te wyższe - Tatry. Nie jestem jakimś wytrawnym łazikiem górskim ,  Orla Perć jeszcze ciągle przede mną ;) ale włóczęgi górskie uwielbiam.

Miłością do gór zaraziłam mojego męża i wspólnie robiliśmy sobie wypady jednodniowe w Bieszczady i te troszkę dłuższe w Tatry.

Niestety dwa lata temu mój mąż miał poważny wypadek samochodowy, długie leżenie ,  rehabilitacja i kilka śrubek w kościach spowodowały , że dopiero w tym roku zdecydowaliśmy się na wyjazd w góry.

Mimo naszych obaw , mąż pomykał jak rącza kozica ....no prawie ;)

 

Pobyt rozpoczęłam  dość odważnie bo od zdobycia Starorobociańskiego Wierchu - 2176 m po drodze zaliczając dwa mniejsze szczyty czyli Trzydniowiański i Kończysty Wierch. Wbrew  obawom w górach upału nie było , a i ludzi na szlakach nie aż tak dużo . Mam na myśli mniej uczęszczane szlaki , bo na Giewont podobno kolejka się ustawiała ;)

 

Ja najbardziej podczas wędrówek lubię te momenty kiedy nie ma zbyt wielu towarzyszy . Najmilej wspominam wędrówkę po czerwonych Wierchach kiedy przez bardzo długi czas  wędrowało się nie mając w zasięgu wzroku żadnego człowieka , po prostu magiczne chwile  :)

 

Pod spodem szlak z Trzydniowianskiego na Kończysty Wierch

 

 

A to już zdjęcia ze szczytu, akurat kiedy dotarłam  na górę zebrały się chmury, ale widoki i tak zapierały dech w piersiach :)

 

Kijki okazały się bardzo dużym ułatwieniem, choć broniłam się przed nimi przez długi czas jako przed modnym gadżetem musze przyznać , że z nimi wędruje się zdecydowanie bardziej komfortowo.

Szczególnie szczęśliwa byłam , że je mam podczas zejścia po wyjątkowo wrednej stromej ścieżce z usuwającymi się spod nóg kamulcami , choć i tak raz tak zwaną glebę zaliczyłam ;)

A tu ja i w tle Starorobociański Wierch:)    mam nadzieję , że widać jak strome jest zejście,  tam byłam , na samym czubeczku ;) 
Chmury wyglądają jak zapowiedź końca świata , albo przynajmniej burzy . W rzeczywistości nie były aż tak groźne :)

 

 

Teraz troszkę flory :)

 

 

No przynudziłam tymi zdjęciami ale nie mogłam się oprzeć :)
Ale już kończę , przesyłając pozdrowienia z Doliny Kościeliskiej :)

W tle "łowiecki" i tłum turystów dzięki , którym Kościeliska wyglądała prawie jak Marszałkowska w godzinach szczytu ;)

 

Wróciłam z naładowanymi akumulatorami  i bardzo , bardzo szczęśliwa :)

W drodze powrotnej zwiedziliśmy jeszcze dwa zamki w Nowym Wiśniczu i Dębnie ale o tym już innym razem :)

Na zielonej Ukrainie ...:)

Ubiegły tydzień spędziłam właśnie na rzeczonej zielonej Ukrainie :) A to za sprawą wyjazdu służbowego  i udziału w Projekcie "Mój talent -moja praca", w którym opiekowałam się młodzieżą , a także prowadziłam cześć zajęć plastycznych.

Na Ukrainie byłam pierwszy raz ale na pewno nie ostatni , po prostu spodobało mi się i już:)

Po krótce postaram się opisać i pokazać Wam jak to przez ten tydzień było :)

Jak sama nazwa wskazuje projekt obfitował w zajęcia plastyczne , niektóre prowadziłam , w innych brałam udział , a wszystkie bardzo mi się podobały :)

Poniżej prezentuję   "urobek" projektowy ;) A więc koszulka malowana w słoneczniki - to moje zajęcia , kubeczek malowany w koty ( lekko zezowate) - to rekompensata dla mojego męża za stłuczenie jego ulubionego kubka ;) , no i mój ulubieniec ptaszek z gliny - też zezowaty okropnie ale to ptaszek gwizdek , jak mu się dmuchnie .....no cóż wiem jak to zabrzmi ....w ogonek ;) to zaczyna ćwierkać ;)

 

 

Widoczne pod spodem kolczyki to prezent od bardzo utalentowanej kobitki i cudownej osoby , którą poznałam w zeszłym roku kraińskiej w podczas pobytu grupy ukraińskiej w Polsce.

Irenko  jeszcze raz bardzo dziękuję za cudny prezent :)

A nie są to zwykłe laleczki tylko miniaturowe lalki motanki - tradycyjne lalki Ukraińskie .

 

A to już robótka poza projektowa , powstawała wieczorami , nie ma tego dużo ale na dobry początek wystarczy , docelowo ma być obrusem na antyczny stół , postaram się  w miarę przybywania robótki pokazywać na jakim jestem etapie :)

 

 

Pobyt na Ukrainie był by nieważny  gdybyśmy nie zwiedzili , przynajmniej troszkę Lwowa. Ogromne wrażenie wywarł na mnie Cmentarz Łyczakowski , urokliwe , klimatyczne miejsce , skłaniające do zadumy i refleksji .

Zaraz po powrocie zaczęłam marudzić mojemu Krzyśkowi , że musimy tam pojechać i spokojnie zwiedzić  to piękne miasto i wyjątkową nekropolię .

 

 

 

 

 

A na koniec ja we własnej  osobie sfotografowana w centrum Tarnopola :)

 

A teraz biegnę nadrobić zaległości i  odwiedzić Wasze blogi :)

Pozdrawiam  gorąco i słonecznie :)